خواستم شکوه کنم به دلم بد آمد،

 یادم افتاد کسی هست که خواهد آمد،

 حتم دارم کلماتش همه باران هستند،

 حرفهایش به دل انگیزه قرآن هستند،

 عطر هر گل چو مسیح از نفسش می‌بارد،

 چه شبی می‌شود آن شب که علم بردارد.

                       

                                               از دوست خوبم سهله دل (عطر بارون)