حافظ

ای    پادشــــــــــه  خوبـــــان   داد   از  غم   تنهایی

دل   بی   تو   به   جان  آمد  وقت  است  که  باز آیی

دایـــم   گـل  ایـن    بســــتان    شـــاداب     نمی ماند

دریـــــاب   ضـعیـــفـان  را   در  وقـــت   تـوانـایـــی

دیـشـب    گـره    زلـفـش    بـا    بـاد   هـمی   کـردم

گـفـتـا  غـلـطـی   بـگـذر   زیـن     فـکـرت   سـودایـی

صـد   بـاد  صـبـا  ایـن  جـا   بـا   سـلـسـه  مـیرقصـند

ایـن  اسـت  حـریـف  ای    دل   تـا   بـاد   نـپـیـمـایـی

مـشـتـاقـی و  مـهـجـوری  دور   از  تـو  چـنـانـم کرد

کـز   دسـت   بـخـواهـد   شـد    پـایـاب    شـکـیـبـایـی

یـا  رب  بـه  که  شـاید گـفـت ایـن نـکـتـه  که  در عالم

رخـسـاره   به   کـس   نـنمود  آن   شـاهـد   هرجـایـی

 

کربلایی

سلام من اومدم البته  ببخشید با تاخیر

نمیدونم چی بگم و از کجا بگم

حرم ارباب یا ساقی

از اون خیابون بهشتی ، کف العباس ،تل زینبیه و قتلگاه ، سامرا و کاظمین ، مسجد کوفه و

 مسجد سهله ...

 دلم اتیش گرفت وقتی مظلومیت ائمه رو دیدم

چرا همه میگن امام رضا غریبه  ؟امام رضا با اون صحن و سرا ... شب ساعت ۱۱.۵ بود همه رو از حرم امام علی علیه السلام بیرون کردند ... یه خانمی نزدیک من بود با گریه میگفت خدایا چرا اینها منو از خونه جدم بیرون میکنند ...

بهم گفته بودند ۷ بار بین الحرمین ... خیلی حاجتها تو ذهنم بود ولی برای هفتمین بار وقتی رسیدم روبروی حرم امام حسین علیه السلام فقط یه جمله به زبونم اومد :

(( خدایا فرج اقا رو برسون ))